آموزش ترکیب دو بردار در متلب

قسمت بیست و یکم: آموزش ترکیب دو بردار در متلب

در متلب، می توانیم دو یا چند ماتریس را به یکدیگر متصل کنیم و یک ماتریس بزرگتر بسازیم. به مثال زیر توجه کنید : …

 

 

دانلود آموزش ترکیب دو بردار در متلب

 

 

 

 

کلمات کلیدی:

ایجاد بردارها

برای ایجاد یک بردار، به سادگی آن را در سمت چپ علامت برابر قرار دهید. البته این بدان معنی است که بیان در سمت راست علامت برابر باید بردار را ارزیابی کند. روش های متعددی برای ایجاد یک بردار وجود دارد، هر کدام دارای مزایایی در موقعیت های خاص هستند.

  1. با استفاده از توابع ساخته شده در توابع، zeros ، linspace و logspace
  2. تخصیص عبارات ریاضی شامل بردارها
  3. افزودن عناصر به یک اسکالر
  4. با استفاده از نماد کولون

هر روش مفید است و شما احتمالا ترجیحات خود را توسعه خواهید داد. دو روش اول در این بخش شرح داده شده است. دو روش اخیر در بخش های بعدی شرح داده شده است.

ایجاد بردارها با ones ، zeros ، logspace و logspace

توابع، zeros و logspace مجاز برای ایجاد logspace بردارهای یک اندازه خاص و با فاصله بین بین عناصر اجازه می دهد. این توابع با مثال بدون ارائه یک مرجع جامع نشان داده می شود. برای اطلاعات بیشتر به کتابچه راهنمای MATLAB (یا صفحات راهنما) مراجعه کنید.

برای ایجاد یک بردار با یکی از این توابع، ابتدا باید (ابتدا) تصمیم بگیرید که چه مدت بردار را می خواهید. شما همچنین باید تصمیم بگیرید که آیا بردار یک ردیف یا ستون بردار است.

توابع و zeros دارای دو استدلال هستند. اولین عدد ردیف در ماتریس است که می خواهید ایجاد کنید. دوم تعداد ستون ها است. برای ایجاد یک ردیف یا یک بردار ستون، استدلال مناسب از آن ones و zeros به یک عدد اختصاص می دهد.

برای ایجاد یک ردیف ردیف طول 5، پر از آنهایی که استفاده کنید

  >> x = ones (1،5)

برای ایجاد یک بردار ستون طول 5، با استفاده از صفر پر شده است

  >> ی = صفر (5،1)

توابع linspace و logspace بردارهایی با عناصر فاصله ای خطی یا لگاریتمی ایجاد می کنند. در اینجا نمونه هایی از جمله خروجی MATLAB است.

  >> x = linspace (1،5،5)

	 x =
	
	      1 2 3 4 5

	 >> Y = logspace (1،4،4)
	
	 y =
	
	           10 100 1000 10000

استدلال سوم هر دو فضای linspace و logspace اختیاری است. استدلال سوم تعداد عناصر برای استفاده بین دامنه مشخص شده با استدلال اول و دوم است.

انتساب عبارات بردار به یک بردار

هنگامی که یک بردار ایجاد شده است، ممکن است به یک بردار دیگر اختصاص داده شود. اگر بردار در سمت چپ علامت برابر وجود نداشته باشد، آن را به صورت بیان شده در سمت راست علامت برابر ایجاد می کند.

  >> x = صفر (1،5)؛
	 >> y = x؛


 

آدرس عناصر بردار

عناصر فردی یک بردار را می توان با زیرنویس فرترن خطاب کرد. مثلا

  >> x = linspace (11،15،5)؛
	 >> x (2)

	 ans =
	
	      12

MATLAB به طور خودکار این شاخص را به عنوان ردیف یا ستون مناسب تفسیر می کند


 

افزایش اندازه یک بردار (یا اسکالر)

MATLAB حافظه را برای تمام متغیرها در پرواز اختصاص می دهد. این به شما اجازه می دهد تا اندازه یک بردار را به سادگی با اختصاص یک مقدار به یک عنصر که قبلا مورد استفاده قرار نگرفته نیست، افزایش دهید.

	 >> x = linspace (21،25،5)
	
	 x =
	
	     21 22 23 24 25
	
	 >> x (7) = -9
	
	 x =
	
	     21 22 23 24 25 0 -9
	

این افزایشی را باید برای بردارهایی که در محاسبات جایی که سرعت بسیار مهم است، اجتناب شود. برای بحث در مورد مسائل عملکرد، به پیش تخصیص حافظه برای بردارها و ماتریس مراجعه کنید.

افزایش خودکار بردارها اجازه نمی دهد که به عناصری که هنوز اختصاص داده نشده اند مراجعه کنید.

  >> y = linspace (21،25،5)
	
	 y =
	
	     21 22 23 24 25
	
	 >> y (7)
	 ؟؟؟  اندیس ها از بعد ماتریس بیشتر شده اند.

 


 

نماد کولون

نماد کولون MATLAB یک روش جمع و جور برای ارجاع به محدوده عناصر ماتریسی است. این اغلب در عملیات کپی و در ایجاد بردارها و ماتریس ها استفاده می شود.

علامت کولون می تواند برای ایجاد یک بردار به صورت زیر استفاده شود

  >> x = xbegin: dx: xend

یا

  >> x2 = xbegin: xend

xbegin و xend محدوده ای از مقادیر تحت پوشش عناصر بردار x است و dx (اختیاری) است. اگر dx حذف شود مقدار 1 (افزایش واحد) استفاده می شود. اعداد xbegin ، dx و xend نیازی نیست عدد صحیح باشند.

اظهارات قبلی، بردارهای ردیف را ایجاد می کند. مثلا

  >> x = 1: 5

	 x =
	
	 1 2 3 4 5

برای ایجاد یک بردار ستون، اپراتور انتقال را به انتهای عبار ایجاد بردار اضافه کنید

  >> ی = (1: 5)

	 y =
	
	      1
	      2
	      3
	      4
	      5

توجه داشته باشید که بیان کولون باید در پرانتز قرار گیرد. در غیر این صورت اپراتور انتقال به مقدار 5 اعمال می شود، قبل از اینکه بردار ایجاد شود. ( Vector Transpose را ببینید)

با استفاده از علامت کولون برای ایجاد یک بردار نیاز به شما برای مشخص کردن افزایش، در حالی که با استفاده از دستور linspace شما باید تعداد کل عناصر را مشخص کنید. دستورات زیر نشان می دهد که چگونه یک بردار مشابه با هر دو رویکرد ایجاد می شود.

  >> xbegin = 1؛  xend = 10؛  nx = 5؛  dx = (xend-xbegin) / (nx-1)؛
	 >> x1 = linspace (xbegin، xend، nx)؛
	 >> x2 = xbegin: dx: xend؛

بردارها یکسان هستند تنها اگر increment dx مربوط به عدد صحیح عناصر باشد. این را با تکرار عبارات قبلی با nx=6 .

وقتی یک عبارت کولون به جای یک شاخص بردار (یا ماتریس) ظاهر می شود، بیان یک نوع از حلقه انجام شده است. بیان

  istart: istop

اشاره به محدوده اعداد بین istart و istop، شامل. به عنوان مثال، دستورات زیر یک بردار ردیف x و سپس عنصر سوم از طریق هفتم از x به y را کپی می کند.

  >> x = linspace (31،40،10)؛
	 >> y = x (3: 7)

	 y =
	
	     33 34 35 36 37
	
	 >> ی (3)
	
	 ans =
	
	     35

عبارت، y = x(3:7) ، عنصر سوم از طریق هفتم x را به عناصر اول از طریق چهارم از y کپی می کند. اگر y قبلا وجود نداشته باشد، توسط انتساب ایجاد می شود.


 

عملیات برداری

عملیات ریاضی شامل بردارها قوانین جبر خطی را دنبال می کنند. اضافه کردن و تفریق بردارها با عملگرهای + و – انجام می شود.

هنوز انجام نشده است

  • جمع و تفریق
  • عملیات با اسکالرها
  • حمل و نقل بردار
  • ضرب برداری
  • عملیات بردار عنصری
  • انتقال بردارها به توابع ساخته شده است

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code